Hè....hè.....eindelijk

Het topje is eraf.....Het heeft even geduurd en wat er over blijft is eigenlijk niets meer...Een paar zielige pootjes in het water. Dat het zo lang heeft moeten duren om dat door te snijden.
Maar, zo is mij verteld, dat heeft een reden....Verschillende welliswaar, maar toch.
Dat varieert van slechte enginering naar walgelijk strenge veiligheidseisen van de klant, die het werk bijna onmogelijk maakten. De waarheid zal er best ergens tussen in liggen. In de project beschrijving zijn stukken tekst terug gevonden van voorgaande projecten, die helemaal geen toepassing vonden bij dit project....Dat is jammer, zeker als de klant dat ook ziet. Dat was iets teveel knippen en plakken en grote stappen, snel thuis. En de klant zit met zijn pijpleidingen op de bodem en het zwaard boven de nek....denk ook even aan Shell met zijn lek en Bp uit het verleden. Iedereen kijkt en dat voelt niet fijn. Dat moet koste wat het kost voorkomen worden en de hoofdelijke aansprakelijkheid wil niemand tegenkomen.
Nu is het allemaal weer goed gegaan, dus dat is voor een ieder weer een opluchting. Zeker, omdat het geheel zo stabiel stond als een schip in windkracht 5. Als het iets harder begon te waaien ging je op het platform dek net zo veel heen en weer als aan boord. Maar goed, daar is nu een eind aan gemaakt. Nu worden de drie poten uit elkaar gehaald in twee sets, één van één en één van twee. Dit omdat het totaal te instabiel is om als totaal gehesen te worden. De bovenste helft nemen we mee en de rest komt later....Daarna nog de brugsteun en dan zijn we op deze locatie klaar en ik waarschijnlijk ook, want..."one more week to go"".
Groeten....